ماڵه‌وه‌

ئافره‌تی چاكه‌كار (صالحة)

 

به‌شی چواره‌م: هاندان بۆ گوێرِایه‌ڵی‌و ڕازی كردنی پیاو.

پێغه‌مبه‌ر (صلى الله على وسلم) ده‌فه‌رموێت: (إذا صلتْ المرأة خمسها, وصامتْ شهرها, وحصنتْ فرجها, وأطاعتْ زوجها, قيل لها ادخلي الجنة من أي أبواب شئت) صحيح في اداب الزفاف.

واته‌: ئه‌گه‌ر ئافره‌ت پێنج نوێژه‌كه‌ی كرد‌و ڕۆژووی مانگی ڕه‌مه‌زانه‌كه‌ی گرت‌و داوێنیشی بپارێزێت له‌ كاری خراپ‌و گوێڕایه‌ڵی مێرده‌كه‌ی بكات, ئه‌وا پێ‌ی ده‌ڵێن: له‌كام ده‌رگای به‌هه‌شته‌وه‌ حه‌ز ده‌كه‌ی بڕۆره‌ به‌هه‌شته‌وه‌.

هه‌روه‌ها له‌م فه‌رموده‌یه‌دا هانی ئافره‌تان ده‌دات كه‌ به‌سۆز بن‌و له‌كاتی توڕه‌یی پیاوه‌كانیاندا هه‌وڵ بده‌ن ڕازییان بكه‌ن بۆ ئه‌وه‌ی ببنه‌ ئافره‌تانی به‌هه‌شت, كه‌ ده‌فه‌رموێت: (نساؤكم من أهل الجنة الودود الولود العؤود على زوجها (أي بالنفع والخير) التي إذا غضب زوجها جاءت حتى تضع يدها في يد زوجها وتقول لا أذوق غمضاً (أي نوماً) حتى ترضى)) (النساء والطبراني) و (سلسلة أحاديث الصحيحة). واته‌: ژنه‌كانتان له‌ ئه‌هلی به‌هه‌شتن ئه‌وانه‌ی ڕوخۆش‌و به‌سۆزو منداڵیان ببێ‌و (واته‌ پێ‌یان خۆش بێت منداڵیان ببێ ئه‌گینا منداڵ بوون به‌ده‌ست خوایه‌) وه‌ بگه‌ڕێنه‌وه‌ بۆ لای مێرده‌كانیان كاتێك توڕه‌بوون بێنه‌ لایان‌و ده‌ست بخه‌نه‌ ناو ده‌ستی مێرده‌كانیان‌و بڵێت خۆشی نوستن ناچێژن هه‌تا ڕازی نه‌بێ.

ئاماده‌كردنی: ماڵپه‌ڕی خوشكان

سه‌رچاوه‌: نامێلكه‌ی سیفه‌ته‌كانی خێزانی ساڵح

له‌نوسینی: محمد شومان

وه‌رگێڕانی: باوكی محمد