لهم قۆناغهدا منداڵ ناتوانێت بهتهنها بۆ خۆی, پێویستی خۆی جێبهجێ
بكات, وناتوانێ بچێته حهمام بۆ جێبهجێ كردنی پێویستیهكانی خۆی, وناتوانێت بهبێ
دایك یان باوكی بچێته ئاودهست, كهواته نابێت ئهم جۆره منداڵه بۆ مزگهوت
ببرێن, نهك ههر ئهوه, بهڵكه پێغهمبهری خوا قهدهغهی كردووه له دایكان و
باوكان كه منداڵ لهو قۆناغهدا بۆ مزگهوت ببهن. (ابن ماجة) و(عبدالرزاق) له
(مصنف)هكهیدا له (وائیلی كوڕی ئهلئهسقع)هوه دهگێڕنهوه كه پێغهمبهری
خوا فهرموویهت: (منداڵهكانتان -كه لهو قۆناغهدان- لهمزگهوت دوور
بخهنهوه).
لهلایهن/
ماڵپهڕی خوشكان